Ik bin berne en wenje yn Oosterwolde. Yn myn jeugd haw ik in pear jier yn it bûtengebiet fan Haulerwijk wenne, in prachtige tiid wêryn ik as jonge jonge oer de lannen en troch de boskstroken swalkje koe en de natuer yn al har skientme belibbe.

Fan polityk wist ik doe eins neat, útsein dat myn heit altyd sei dat wy arbeiders wiene en dat wy ek sa stimme moasten. Sa’t myn heit it sei, sa brocht ik as jongfolwoeksene myn stim út. Yn de rin fan de jierren feroare en fersplintere it politike lânskip, en dêrmei ek myn politike foarkarren. It gefoel dat de fêstige polityk net mear harket nei de minsken dy’t har it fertrouwen jûn hawwe, is in gefoel dat by in protte minsken libbet.

Yn de lanlike polityk wurde de provinsjes hieltyd faker sjoen as de eftertún fan de stedske gebieten. Oarspronklike ynwenners moatte hieltyd faker wike foar ‘natuer’, wylst boeren hieltyd wer de kop fan jut binne. Dêrneist sjoch ik ek in ferhurdering fan de maatskippij; sûne noarmen en wearden steane hieltyd mear ûnder druk.

Yn stee fan op ’e bank te sitten en allinnich mar te kleien — en foaral myn frou te ferfelen mei myn politike miening — haw ik fjouwer jier lyn besletten om my fia de BoerenBurgerBeweging stadichoan te oriïntearjen op in rol yn de gemeenteried. In partij dy’t nuchter nei saken sjocht en opkomt foar boargers, want ek in boer is in boarger.

As potinsjeel riedslid foar de BBB yn Eaststellingwerf seach ik kânsen om my yn te setten foar de stânpunten fan de BBB yn ús gemeente. Mar in stevige basis is wichtich, en 2026 kaam dêrfoar spitigernôch noch te betiid.

By de VPO is dy basis der wol, en is der ek de romte om foar dizze stânpunten op te kommen. Nei ferskate goede en noflike petearen, dêr’t dúdlik in fergelykbere line mei dy fan de BBB yn trochklonk, haw ik besletten om my yn te setten foar de Frije Partij Eaststellingwerf. In partij mei in solide en earlik belied, dêr’t de boarger op nûmer ien stiet.

Michael